Köroğlu’nun boylarını dinleyerek büyüdük aslında
Sonra Dedem Korkut’taki yiğitliğe imrendik
Mertliği, fedakârlığı, vatan sevgisini öğrendik
Sonradan tanıdık Aslı’yı, Kerem’i, Ferhat’ı, Şirin’i
Ne Tahir olduk ne Zühre’nin gözlerini görebildik

Kaf dağlarının arkasını gösterdi hep yönümüz
Biz ya bir adım önde dedik, ya yanımızda bildik
Her göze baktığımızda çığlıklarımız arşa yükseldi
Yürek çarpıntısını, dizlerin titremesini öğrendik
Tam o anda da ’ İşte bu!’, dedik

Acıdıkça yüreğimiz büyüdük yediverenler gibi
Bazen gül olduk efil efil yaydık kokumuzu
Bazen kendi gözlerine tünemiş bir suskun bülbül
Kendimizden sakladığımız tek şey vardı
Biz bile bilmezdik Mehlika Sultana âşık olduğumuzu

Ya aradıklarımız değişti, ya biz, ya da dünya değişti
Masallardan çıkardık sandığımızı dilimize doladık
Yollar, yokuşlar inişler boyu aradık aşkı
Bulduğumuzu süsledik gözlerimizle
Aşk olduğuna inandık, inandırdık

Ya biz yalanız dedik sonunda ya aşk
Mehlika Sultan diye biri de yok diyerek üzüldük
Arayışımızı alışkanlığımız yaptık vazgeçemediğimiz
İnandığımız da oldu inanmadığımız da
Hiç durmadık hep olmayan hedefe yürüdük

Biz yalansak aşk yalan
Aşk yalansa biz yalanız