Şu düzeni tepetakla olmuş
Dünyada
Ayaklarım göğe yapışsa
Yer yerine gökte dolaşsam
Ben olsam tepetakla
Döner mi
Terse dünya

Beni çamaşır ipine assalar
Ayaklarımdan mandallayıp
Ağzımdan burnumdan kulağımdan
Dökülür mü
Tüm hüzünler acılar


Yeşil renkli umut
Ağacın yaprağında
Uzanırken göğe doğru
Ters çevirsem onu
Diksen köklerini bulutlara
Burnumun ucunda
Salınır mı
Umudum inatla

Denizlerin dibi gökte olsa
Yüzü dönse yere
İçimdeki siyah boşlukları doldurup
Mavileştirir mi
Beni

Alsam geriye saatleri
Yanımda yöremde
Olduğu saatlere getirsem
Unutup sevdiğim gidişini
Döner mi
Bana geri

Bulutlara balıkları serpip
Dalgalarda kuşları çırptırsam
Alsam bütün sözlerimi geri
Unuttursam söylediklerini
Başlar mı
Aşkın yenisi

Bir soba kursam güneşin yerine
Boyasam kuru yaprakları yeşile
Takıp bulutları oltama
Yol açsam mehtaba
Gelir mi
Mevsim bahara

İs süründü günüme
Sevdiğimsiz döndü geceye
Tutup ellerimle
Balkonumdan silkelesem
Görür mü
Gecelerim gün yüzü

Şimşek yerine ben çaksam
Göğü şiddetimle yarsam
Korkutsam sevdiğimi
Çocuklar gibi
Gürleyişim çaksa kulaklarında
Sığınır mı
Kollarıma

Bana uygun kanat bulsam
Leyleklerin yanına uçsam
Sevdiğimin bebek olduğuna
Onları inandırsam
Yüreğimin sahibini
Bana taşımaya
Yeter mi
Güçleri

Gözlerime bakışlarını
Sesime tınısını
Tenime kokusunu yerleştirsem
Sevdiğme bürünsem
Hatta ısıtsam ellerimi
Onunkiler gibi köz misali
Kendini bende unuttuğunu sanıp
Alır mı
Bendeki yerini...

ASLI DEMİREL...