Burası dost kapısı dedim ya

yürek yarası sancılanmalarında

daha kimi ararsın yaslanacak bir omuzum varken

Hattan düstün uzun süreli

Sen umutlarına küskünken

Çarelerine kapalı yollarına bir bakıstın soguk

Acı kadar keskin bir bıçak saplıydı sevmelerine

Gülmelerine sonbahar gizlenmisti kara eylül gitmelerinde

boydan boya hüzün sarısı giyinmisti senligin

Derman kar eylemez yasamın acz içinde

Bu nasıl bir terkedisti kendini kendi içinde

sabıra sıgıntı ya sabır diyesi dillenmelerin

Suskun simdilerde

Yazılana karsı durulamayan duraklardaki yolcu ne olur gitme diyemeyen

Dört duvarıma karlar yagdırdın bu gece

Buza kesti nefesim dost bir sedan ile

Elveda derken

Agıda durdu çaresizligim

Veda saatlerin kanlı bir pusu gibiydi kapıma diktigin

Ve hakkını helal et demelere isyandı kalbim

Bas kaldırdı heyezan ve sensizliginin iç burkan zamanlarına kahırlar yolladı

Metanet abidesi kabullenisini kınadı mantık

Mücadeleye devam derken pes etmeme sagnaklarım

Yola devam kararı aldı uzakların yolcusu herseye ragmen

Kendini bizlerden aldı bilinmeyen diyarlarına

Ne olur bu kabus bitsin dedigim uyanmalarım nafille çabalanmalarım

Gerçeginin terkisine aldı beni kendi gerçegim boslukta kaldı

Ve sadece bakakaldım gidenlerin arkasından

Elimden bir sey gelmeden ve yalnız

Çarelere küskünüm simdilerimde hiç keyfim yok

Sen oralarda rahatmısın bari?