Nasıl bir yanlışa merdiven dayadın
Ey benim akılsız başım !
Nasıl incittin ciğerpareni
Ah!... katran karası dilim
Nasıl…




Hani ayağına takılan tüm engelleri aşmış
Yetkin bir meyve gibi dalında kızarmıştın
Hırslarını kulak arkası etmiş
Aklın yolundan gitmiştin
Hani…




Oysa gölgen boyundan çok daha uzunmuş
Ve karanlığın aydınlığından daha çok
En güzel masallarla avutmuşsun kendini
Beş para etmezmiş yüreğinin odaları
oysa...


....



Şimdi içimde açılan çukurda boğulmam
Neye çare olur ki…
Ok yerinden fırladı
Pişmanlıklar içinde kavrulmam neye yarar ki
Şimdi…



Yüce Rabbim !
Bir arpa boyu yol almamış insanlığımın
Suretinden çok utanıyorum
Beni affet!...




Ey gözyaşlarım!
Sel olman…
Dilimin karasını aklar mı?
Söyle…
Ben nasıl dayanırım bu acıya…




Rabbim ne olur…
Hiçbir toprak kabul etmese de
Bu utançla yaşayamam
İçime içime kanarken...






Şiirime güzel sesiyle ve muhteşem yorumuyla can katan Sevgili Arkadaşım BENSENO’ya ve güzel yüreğine sonsuz teşekkürler ederim..Her daim Sevgilerimle..Saygılar........






ayşe uçar
27/ 05 /2011