Bu konuşmalarınız insanın siperi.

Hissetmediğiniz sözler yumağı, çalı diplerinden rüzgarın kovaladığı.

Söylemeyin bunları ağaç köklerinde uyumak istiyorum hışırtılarında.

Yapraklar yalan söylemez, yalancılar kendilerinden başkalarına inanmazlar.

Uyuyorum devemi bağlamışım bir deve. bir deve-mi kestiğimiz.

Yüzlerine güldüğümüz arkalarından dudak büktüğümüz panayırlarda.

Mola vermeden koştuğumuz yönsüz güzergahlarda.


Ellerim yüz karası.

Doğrandıkça çoğalırım ben.

Öldürüldükçe yaşarım aylak hayatlarda.

İtilmiş, silinmiş, yoksayılmış, budanmış,

ışığı bile kesmiş ruhlarımızın borcu.

Aşkımızın ışığı kartondanmış zaten.


Çocuk. Kaç tane oyunu yarım bırakmış.

Arkasına bakarak gidiyor tutunmuş annesinin yamacına.

içimin iç burkulması mı bunlar?

Onların bağırdığı şarkılar dikdörtgen camlarda.


Bu kelimeleriniz yapay.İmayla ve yayvan bir gülümsemeyle ve ilgisizliğinizle

Bir laleyi üşüttünüz siz.

Bir kuğuya boyun eğdirdiniz.

Şimdi doğruları söyleyin yağmur ıslatır, kar dondurur, rüzgar götürür mü?

Güz kalbimi hıçkırtır mı aklımın sarp tepelerinde.

Oysa susmaktır derindeki haykırışlarımızı titreten.

Omuzlarımızdaki unuttuğumuz melekleri ürperten.


Bu konuşmalarınız..

Akvaryumdaki balıklar gibi susun artık.

Bu konuşmalarınız ah!şiir siperlerden yazılmaz mı zaten.

Tekerleksiz gemiler acıtmaz mı suları.

2011