2
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
2114
Okunma
O kadar akıllı ki
tuhaf sorular sormaz küçük kızım.
Baba;
alkolsüzde sarhoş olan kimdir?
yoksa
hayalperest midir?
Baba;
çölün ortasındaki bir kayalık
ada mıdır? ada da bir
kara mıdır?
Baba;
sesler değil mi kafamın içindeki harfler?
değilmi ki geceleri düşler
kafamın içindeki harfler.
Ah kızım
aşkım, katığım.
sen daha
bir aşkın enkazı altında
bir cenin.
yaşayan mıydın ya da yaşamayan
henüz belli değildin.
Ben;
bütün kadınlardan tecrit edilmiştim.
Yatağımın etrafı ifrazatlarla çevriliydi.
içi iltihaplarla.
Sevgilimin dudakları kekremişti öperken
ve
senin adını sayıklarken
teneşir, tenasüh, temren..
O kadar yalnız kaldım ki
ruhum kaçacak sandım bedenimden.
haziranikibindokuzsaimekadın
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz