Seviyorum oynamayı
kelimelerle
ezip büzmeyi
çekip çevirmeyi
topaç gibi
fırdöndü
fırlatmayı
fay hattına batmayı
depremleşmeyi
seninle

seviyorum
barbut atmayı
çift kapı kapatmayı
düşeşlemeyi
şeşbeşle kaçmayı
aniden
diz çökmeyi
dizine yatmayı
sereserpe

seviyorum
şahlamayı
matlamayı
martlamayı miyavlamayı
kedice
ip atlamayı
idamlık
mapus yatmayı
gözlerine kapanıp
batmayı
günlerce

seviyorum
defterini dürmeyi
argolaşıp
bamteline basmayı
basbayağı
bayağılaşanı

seviyorum
breh more
keyfe gelip
nara atmayı
çamura batmayı
enseyi karartmayı
hallice
halilim

sevgi diyorum
hani dört köşe
sekiz bucak
kucak kucak
yumurcak
örselenmemiş
kavağa çıkmış
boyluboyunca

seviyorum
sevişmeyi
delice
dellenip elenmeyi
yarışa soyunup
belenmeyi
tellice turnam
buralarda durmam
demeye getirmeyi
yutkunup
utkulanmayı
ufuksuz
yola düşmeyi
pusulasız
yelkenlenmeyi okyanusları
bir solukluk durup
geri bakmayı
takılı kalmayı
oltasına gözlerinin
istavritleşmeyi
seviyorum amma velakin
ölümlerden yaşam beğenmeyi
sevemedim
karagözlüm
sürmelim
belalım
var mı bundan ötesi
duruş
durak
ırak
bırak deyerum
bırak

var git deyorum
bal gözlüm
kovanlaşmadan
kovalaşmadan nar çiçekleri
solmadan dalında badem
sararmadan leylaklar
dönmeden leylekler
göçürülmeden yuvalar
yıkılmadan isli bacalar
sarılmadan yaralar
yürek dolu
acılar sağalmadan
var git deyorum
saat geceyi vurmadan
onikiden
al git deyorum
ayırıp başımı gövdemden
başım
gözün
üstüne
takılı kalsın
tam takır

sür beni
bin bilinmeyenli
denkleme
çöz beni çözümsüzlüğüm
kör düğüm
kaldığım
bu yerden
yeter!

Volkan Kemal

Bu şiirsel düttürü kördüğüm kalmaya mahkum olanlara adaklanmış çok bilinmeyenli bir denlem gibi görünsede; çözümü kendi içinde saklı mı bilmem...