![]() Kalbimde bir güftesin, ruhummun dinmeyen esinisin!Oysa ne kimsesiz ve ne de öksüzüm Ve hatta ne de yalnızlığın kadrinde nefeslenen bir acizim Dertlerin deminde ve hasretin fevkinde sefilliğin acizliğinde esirim Hasreti çekçikçe kalbim aşk diyor Çilenin merhalesinde ruhum inşirah dileğini kime iletiyor Zaman halimle yüzleşiyor ve müddeti nefes umutlarımla dinçleşiyor Ey hüzün sen halimde aşkın akısın Vicdanımın perdelerinde hakka uzanan sancıların tadısın Âlemi hakikat birliğinde hikmetli bir vakıasın sen yine iyi ki varsın Düşünmek, tefekkürün merhalesidir Aşk çilesin kalesinde inayet için nefse kefil olan gerçektir Lakin bilinç gayretin birliğinde erktir ve merak tasnifi hakka gebedir Nice nefesler halin efkârıyla heceler Oysa umutlar hayır manasında hakikat sanatında bahttır Sabrı yüceltmek, kanaati gerekçeleriyle nefeslenmek ihsan için şarttır Teslim edilen eşrefli nefes muhtaçtır Beşerlik sınıfından illaki kurtulmak muhabbet için azdır Talim ve terbiye erki edebin rahlesinde şefkatsizse büyük hezeyandır Ey hicran yoldaşım oldun sükûnetle Hazanı solumak kimin tesirinde anlamlaşıyor düşünsene Uhdeler şayet hayalî serüvenlerin eğlencesiyse üzülme o vakit halime Acımak vicdanın varlığında ağıtsa İradem ruhumdan beyhude olarak kayıplarda aranıyorsa Can aşkın sancısından azade olarak varlıksa, kalbim vuslat acısında Ne kaldı mavera hakikatinde zaman An yüreğim Salih kalpli zakirleri an, farkını kalbinde yan Arkana bakma artık umutlar pek hazan, resmettiğin ecir azlığına kan Bilmem ki halim ne kadar anlaşılır Aziz nefesler dikkate mi alır, hamiyet şefkatin ehlinde sabır Akıl sahibinde kul olmak farkı, ilmin bereketinde tevazuu ihsan çarkı Artık ne gülün ve ne de öten bülbülün Varlık farkında ihlâs şümulü ve insanın adamlıktaki sanatı Sevdasız olamaz, aşkın ritüellerini anlamadan yapamaz kalbi olmaz Mustafa CİLASUN |