Kilometrelerce uzaklardan
tanıdım ben seni,
gözlerini biliyorum
ellerini
Kuşlar kadar özgür depreşen yüreğini
biliyorum ben
Ne denli hoyratlık varsa bakışlarında,
saçlarında rüzgar
Ve düşüncelerin neresindeyse hayatın
biliyorum içinin alemlerini…
Her göz kırpışın,
nefes alışınla bir,
kelebek ömürleri yükleniyor huzuruma
Sevincime hasret,
gülüşüme vuslat iniyor göklerin mavisiyle…


Gözlerini diyorum, ışıl ışıl gözlerini
Tanıyorum…
Yediveren gülleri gibi
Bakışlarında mevsimler,
Buğusunda iklimler değişir…
Sonra, göz kapakların perdelerse
Kırağılar yağar gönlüme
Yağmurlarını da biliyorum,
Tane tane inince bulutlarından,
Yıldırımlar gibi kirpiklerin çakar,
Beynim diyorum beynim dayanmaz buna
Dizginsiz atlar belirir apansız,
Nal sesleri harap eder ruhumu…


İçinde şafaklanınca düşlerin,
Gün ortasında yorulan o yüreğin,
Kırılgan bedeninde nafile ikindiler
Zühre yıldızlı geceler belirir alnında,
Öpülesidir o pak alnın bu yüzden….
Ne denli dirilirsen, şafaklarında matem,
Şen şakrak bülbüller avuçlarında,
Hürriyetse hürriyet, tutsaklıksa tutsaklık,
Tüm ihtimaller yeğ ederim delice,


Hırçınlığını da bilirim,
Parmak uçlarınla tutunursun pürtelaş,
Belirince kaşlarında çatılı bir çift mavzer,
Eylemlere atılırsın, güzelliğini gizlemeden…
Kalbinin çarpıntıları sarar bedenimi benim,
Dur! Dense benim yüreğim durur!
Şaşmıyorum cesaretine herkesler gibi,
ruhum seninleyken şaşılır mı bu hale,


Muhittin Dağhan