Daha demin gibi aklımda, geleceğim demiştin
Sabrım söndü, nevrim döndü , gelmedin
Bu son demiştim oy sa
Sensiz son buldu işte
İçmelerim tükendi, ömrüm tükendi
Yaşamaya cürmüm tükendi, gelmedin
Son sevmem di bu, son ayaklanış
Ateşim söndü, beynim döndü
Göçmen kuşlar bile döndü
Sen, sen gelmedin

Kerbela çölündeyim şimdi
Çık çıkabilirsen
“Fahişe”li fısıltılar kulaklarımda çınlar
bir hiç oldum oysa
küstah oldum, viran oldum, yok oldum
devrilen çınar oldum
tüm hazanlar bana değdi soldum
kör oldum, naçar oldum
kendimden de kaçar oldum
sebebimsin, sen gelmedin

sustum işte, durdum yeniden
keşmekeş oldun ta içimde
vuruldum ve yoruldum
en son oldun
en kor oldun
ben kör oldum
sen gelmedin

daha demin gibi sesin kulağımda
söylediklerin, yapamadıkların beste oldu
en ağrıma giden darbe oldu
gözlerim yaşla doldu
sen gelmedin

Ağlayamadım, bilmedin
Çelişkili bir gülme oldun
Yokluğunla kurşun oldun
Beni tam on ikiden vurdun
Bir avanak daha türettin dünya için
Ahrete de taşar o biçim
Hünkar oldun, sultan oldun
Bilmedin
Geleceğim dedin, ama gelmedin

Ben kadınlar sevmedim
Bel ki çok sevildim
Bilmiyorum, yosmaların yalancısıyım
Sevilen, övülen, görünen bir sen oldun
Sen, ben de kayboldun
İçimde ki çocuk ağlar
İçimdeki sen ağlar
Sana beslenen ben ağlar içimde
Sen beni boş ver de
Seni ağlattın, gelmedin
Sarhoş ettin her ikimizi de
Alemlerimiz farklı farklı
Koymadın beni alemine
Dönmeyen bir ben olmadım sana
Sen gene de umursama beni, boş ver
Ama işte söz verdin, gelmedin

Dayadım şimdi sırtımı çöküntülere
Hissede bildiğim, harabelikler
Arkamda dağlara inat
Sırtıma yeğ oldun
Yüreğime mey
Sen tüm bunları bilmedin
Umursamadın bel ki
Sen boş ver beni
Ama gelmedin işte, gelmedin

Ben gidiyorum artık
Sen de gidiyorsun
Ömrüm de gidiyor, canım da
Kerbela çölü de gidiyor içinde ben
Kalırken sokak çocukları
Fahişeler dem vururken geceye
Kahpelik, ihanet gününü gün ederken
Bir sen gidiyorsun
Gideceğin yer cehennemin dibi de olsa
Ardından ki ben
Bir ben gidiyorum
Gideceğim yer cennet bahçeleri de olsa
İçimdeki sen
Kahrolası, yerin dibine batası ben
Gözüm beni bile görmüyor
Ama sen, gelmedin, gelemedin
Bilmedin, bilemedin, sevmedin bel ki
Sabır vurdum yüreğime
Son sabrım, mecalimsin
Bir de kurşun gönlümde
Ne olacaksa olsun ömrümde
Bir yokluğun acıtıyor canımı
Gelmedin ya, gelmeyişin de!...

Muhittin Dağhan
15-08-2008