Bir sebeb sorma ne olursun
soluğumun sessizliğindeyim
unutkanlığa kesişen tüm yollarımı
unutmak üzereyim...

Yeni bir suratı kazıdım aynalara
içinde sallandıkça hayallerim
dur durak bilmeyen öfkem
saç tellerim, dişlerim benim değil
yolunda gitmeyen birşeyler var
duvarların soğukluğu
insanların kimliksizliği korkutuyor beni
bir yerlerde dağdan,taştan
toplanmış krizantem çiçeği kadar
ekmek yiyip,su içmek kadar
zor şimdi düşünmek seni
adım
adım
cebimde bir yanık yüz bozukluğu

kıralan kemiğimin acısını belleğime sarmaladığım
güneşin ardındaki özlem gibi
bilsen sana ne kadar da uzağım

tüfeğime, kabzama itaat
sol adımla başladığım uygun yürüyüşler
bileklerimi örseleyen şınav vaziyeti
ruhumu yırtıp geçen bağrışmalar

bir yalnışa gömdüm bütün bildiklerimi
şehvetim sıfır noktasında
yalnızlık kadar zor,
yağmur altında yürümek kadar zor
şimdi burda bulmak seni...



İBRAHİM YALÇIN 23.04.2011 Marmaris
İ.Y.L.Ç.N