3
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
2155
Okunma
O gece bir deli hasret çöktü üzerime..
Ve rahmetli annem için, bu mısralar döküldü yüreğimden...
Biliyorum hiç dinmeyecek bu sızım...
Her geçen zaman kabuk bağlatacağı yerde, daha da kanatır gönül otağımı...
Binlerce kelime tükettim yokluğunda
Avazım çıktığı kadar haykırdım, gecenin kör karanlığında
İçimde sana dair ne varsa
Haykırdım gecenin koynunda çığlık çığlığa
Ne zaman bitecek bu hasret?
Ne zaman kavuşacağım sana?
Bu deli yangın ne zaman sönecek?
Ne zaman kavuşacağım huzura?
Hiç bir zaman cevabını bilemeyeceğim bu soruların
Yüreğim alabildiğine yanacak, dinmeyecek yakarışlarım
Her gün aynı acıya uyanacağım
Ve her gece, aynı acıya sarılıp uyuyacağım
Daha kaç gün böyle geçecek sensiz?
Bu hasretin vuslatı ne zaman dolacak?
Gül kokunu ne zaman çekeceğim içime?
Ne zaman öpeceğim pamuk ellerinden?
Bu hasretlik ne zaman bitecek, ne zaman bitecek Anne...?!
20/02/2011
byHaktan
Şiirimi seslendiren Sayın Mirage (Özlem Ayral)’a sonsuz teşekkürlerimle...
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz