Yüreğimin karanlık yanını alıp düşlerime
Issız gecenin izbe sokaklarında gizlice
Dolaştım durdum, gecelerde yalnızım deyince,
Seni karanlığın kollarında aradım, sevdiğim.
Sokakları ıslatan yağmur sularına sordum.
Dolaşırken sen ve yalnızlığını ıslatanlarda,
Gecenin hüznüne döktüğün gözyaşlarını aradım.
Gecenin kollarında sana götürecek iz olsun diye,
Gecenin ıssız sokaklarında düşlerimde seni aradım.
Sana ulaşamasam da yüreğindeki ıssızlığa ulaşır,
Seni ürküten karanlık yalnızlığa yoldaş olurdum.
Yıldızlara inat düşlerine aydınlık, bakışlarına yaren,
Gözyaşlarının düşeceği çiçek taçları, olurum diye.
Yoktun gecenin kollarında, çaresiz, sahile yöneldim,
Düşlerimde hala senin bakışlarında okuduğum,
Kumsalda yalın ayak gezip imbatlarla dertleşmeyi sevdiğin,
Şiir dizeleri güzelliğindeki gözlerin, denizin,
Yosun kokusuna karışmış ten kokulu hayalin,
Yakamozların yalnızlığını izlerken bulmak için.
Ayak izlerini aradım, önceleri sahildeki kumsalda,
Ten kokularını aradım sana götürür diye imbatta,
Sonra yakamozlara takıldı gözlerim.
Yüreğimde; seni bulma heyecanının verdiği çarpıntı,
Bakışların var ya yakamozlarda; sebep bu.
Bir bir aranmakta gözlerim, denizin enginliklerini,
İşte en son yakamoz, heyhat onda da yok bakışların.
Sinsice gülmekte karanlığın yıldızları,
Sahilde, tek başıma çaresiz, sensiz kalışıma
Dalgalar alkış tutmakta karanlığın,
Seni benden saklamasını bu gecede başarmasına;
Çaresiz, yorgun ve sensiz döndüm,
Sabahın ilk ışıklarıyla senli hayallere,
Karanlığın, seni sakladığı düşlerden,
Seni hayallerde de olsa gün boyu yaşamaya.