5
Yorum
0
Beğeni
4,3
Puan
1488
Okunma
Gökkuşağı sancır bulutsuzluklarıma
Her yeni açan günde
Günceler as’roluyormuş gibi
Sanki asırlardır çekiyor gibiyim sancını
Doğumlarım yasaklanıyor ebelerin sövüldüğü muhitlerde
Hissiz,matemsiz bir gelin hediye ediyorlar nikâhıma
Gözlerimi acıtıyorum
Eylül bir g’üzgünü terk ettin evimi
Kırmızı yapıncaklar hiç yakışmadı ellerimize
Senin gözlerin İstanbul diyordu
Bir Ortaköy öğleninde
Kız kulesine uzanan kozmopolit sancılarımızı
Bu şehre ait olmayan nisana teslim edişim;
Daha efsanevîydi
Sağanaklar değmiyordu öperken çünkü,dudak çizginden
Sen giderken bahardı kapımın önü
Gelmediğine göre ya yaz,ya da esmerleşiyor İstanbul
Ama adımı andıysan orada,muhakkak kıştır
Ya seni doyurmadığından yağmuru,
Ya artık ben beşinci mevsimdeyim.
5.0
75% (3)
2.0
25% (1)