Kapat yine kulaklarını
Dinlesen bile söyleyeceklerin ’Git’ ile sınırlı nasıl olsa
Gözlerimde damla damla ayrılıklar;
Sen kapa gözlerini ve bil ki hiç ağlamadım
Doldur yine kadehi zehrin ile
Nasıl olsa ’Başım gözüm üstüne’ diyip çakırkeyif kalmayacağım sensiz şerefelerde
Hoş,şerefine kadeh tokuşturacağım dostluklarım olmadı hiç benim
Sırât kadar çizgide sarhoş bırakanlar hariç


Gelmeyi düşünme kapıyı her çektiğinde
Nasıl olsa kilit vuran zihnim değil yüreğim
Zaten seni benimle sevseydim ne anlamı kalırdı gözlerinin?


Pesimist bir yazarın mutlulukları gibisin işte sen
Acıyla kıvrandırarak yazdırıyorsun bütün neşideleri
Ölümün arkasından bile mezar taşım beyhude kalıyor arkamdan ağlayanlara


Bırak kalsın benim ruhumdaki yamalar
Varsın maîlerim de zifire boyansın
Gözlerimin en kıyısına bak
Hâlâ senden parçalar var bak benim yeşilimde
Yastığıma sayıkladığım adın war;dilimin ucuna gelemese de
İnsanlara yok saydırdığım muhtefî kalmış satırlar hala kâğıtlara hüküm sürüyor


Bak hâlâ avuçlarımda ter izlerin
Top oynamaktan yorulduğunda alnında biriken ter damlalarını silmiştim ben
Kuraklaşmış yüreğimle
Şimdi,sen aynaya her baktığında
Pürüzsüz,çocukluktan çıkamamış sureti görüyorsun ya
Bende o yüzün izleri Var


Gecelerde benim bitmek bilmeyen sessiz çığlıklarım war
Senin kördüğüm olamamış sade uykuların
Bırak gecelerin o dalga dalga savrulan rüzgarları bana kalsın
Bir şebap vehmi değil miydi tüm ahlâksız vuslatların sebebi nasıl olsa ?
Bırak vuslatlar da bana kalsın yapayalnızlıklar da
Hem madem bu gece son bir vedayı sahiplenmiş bu şehir bu sembolik ağartılarla
Sen konuşurken beni koy kendi yerine
Ve söyle şimdi:

"Sen bir gidene hiç mi aşık olmadın ?"