13
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1959
Okunma

Yunar hayat suyuyla kadın
usulca tozunu alır sevginin.
Yüreği, bir güvercinin yüreği, pır pır
elleri pamuktan yumuşak
dünyanın bütün çocuklarını okşayan.
Çatısına gerili kanatları kocaman.
Bir tehlike sızdı mı yuvasına
atmaca kadar keskin tırnakları.
Büyümeyen çocuktur kadın
korkularını kutularına saklar.
Umutlarını, hayallerini, heves kırıntılarını
dolabın en erişilmez rafına.
Günlere bölüştürür bileğinin emeğini
sabrı kilim gibi dokur,
gözlerini akıtır yemeğe,
ruhunu karıştırır.
Herkes kadar insandır kadın
Zaafları olur,ihanetleri, hataları,
başını yastığa koydumu açılır
vicdan kuyusunun kapakları.
Güneş yalamadan suları
akşamın alacasına dek
yunar hayat suyuyla kadın.
Koşarak doldurur ömür tasını
yaşayarak değil.
Gün biter
ev temiz
mutfak dolu
Zilan kadın biraz daha boş.
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.