içimde bir boşluk var
bir çaresizlik
gölgem olmak istiyorum
duygusuz, hasretsiz
kulağı seslere yasak
gözleri âmâ

nefes almak bile eziyet oldu ciğerlerime
gönülsüz bakışlarım baharı dolaşıyor
renkler saklanmış bir bilinmez sebebin ardına
heyecanını aramakta damarlarımda
kutuplar yerleşmiş yüreğime

bir zamanlar lavlar akardı diyorum
zaman örtmüş üzerini
külleniyorum

yeniden başlasam diyorum
gece yorgun, gün yorgun
yeni yumaklar bulsam eski renklerin inadına
gözyaşlarını silsem en koyularından
her geceye ayrı bir güneş koysam
gündüzlere mehtabı yerleştirsem
işte hayat bu desem
işte hayat bu

aynalar kırılıyor
sırları param parça
ne ben beni görebiliyorum
ne seni
bilinmez bir el kazıyor sırlarını
saydamlığın ardında el sallamayı unutan hayaller
bir şimşek odamda
tek gerçek sırıtıyor arsızca
ne ben umurumdayım
ne aynalar umurumda

yetim bir gölgenin sahibiyim
prangalarının anahtarı ruhumda
dünler neden yarınları boyamış diyorum
soru cevabını bulamıyor
ben her ana bir tane ayırmışım

korku şeytan kulesi
saatler suskun
döndüreyim diyorum yeniden dünyayı
gece yorgun
gün yorgun