Bir maraldır gezer sevgi dağında
Gözleri güneşten ışık gönderir
Gönül tuzak kurdu sevda ağında
Kendi düştü yaşlar seli andırır

Zamanın üstünde yoktur durağı
Çiçek açmış bağı vurmaz kırağı
Gezdiği yerlerde yanar çerağı
Gece gündüz parlar nur sevindirir

Zamanı bahardır mekanı bahçe
Aşk ile gidilir geçmez pul akçe
Güzeller içinde hepsinden gökçe
Çirkini tahtında koymaz indirir

Durduğu yerde yok yüksek aşağı
Yerde güldür gökte ebem kuşağı
Sultan eder aşkı her kul uşağı
Sevda narında kor aşka yandırır

Neyim varsa verem edeyim kurban
Bir kez görmek için esirgemem can
Adı bile bana verir heyecan
Düşümde hayalde acım dindirir

Dil tasvir edemez böyle güzeli
Hüsnünde cem oldu ebed ezeli
Edeble söylesin Nabi gazeli
Semah ile gönlü zevkten döndürür

Hüsn-ü cemaline hiç doyum olmaz
Kadir’e gül versen ebedi solmaz
Seni seven gönül fenayi bulmaz
Çeşmenden damla ver yeter kandırır