![]() Lisan hazan mı oldu bu ne efkar!Şayet Söyleye bilseydim Sana derdimi şiir yazmak niyeydi Anlata Bilseydim meramımı Yazıların halden sudur eden rengiyle Sitem Kime, nedamet Ki artık kimin derdinde Sevdanın Açılan sis perdelerinde Tahayyülün muazzam enginliğinde Sevsen de Bizarım velev ki Sen hiç sevmesen de Hicranım, Benim kendi kendimle Sen bir zerre miskali üzülme Merakın Esrarında büzülme, Kendi melalinde hiç kederlenme Derdim Sadece kendimle Sevmiyorsun ki sen şimdi ne çare Bırakmışım Melalimi dalgaların Kuşatan efkâr salan serinliğine Sensizliğin Derinliğinde hicranım Sızının kadrinde yapayalnızım Sen Ne bileceksin derdi Ve hatta gamı kederi kal kendinle Sen Hiç nazar etme, Kelamını her vakit nazarımdan esirge Biliyorum Artık gül-i nisalar, Hissiz rıhtımımda dalgalar misali Gelen Vursun giden vursun Gönül zaten yaralı ne çıkar sanki Şimdi Öyle viraneyim ki, Martılar uçarak kanat çırpsa bana ne ki Kokmayan Bir gül bahçesinde, Sessiz dolaşan dili hazanın efkârı gibi Mustafa CİLASUN |