Tarih onyediağustosbindokuzyüzdoksandokuz
Saat sıfırüçsıfıriki
Yer kalbimin taa derinlikleri
Şiddet yedibuçuk ama
Yüreğimde hissedilen ölçülemedi

Bir çok canın en uzun kırkbeş saniyesi
Ve çığlıklar

Etrafta uçuşan tozlar
Yerden fışkıran sular
Ertesinde kurulan çadırlar
Toz toprak içinde çocuklar
Çamurla içilen sular
Yüreğimde sızı
Boğazımda kocaman bir düğüm

Bugün
Belki de pek çok insanın
Saat sabah sıfırüçü geçirmeden uyumayacakları
Uyuyamayacakları gün

Bugün
İncecik bir yas dumanının
Kırılgan bir çocuk kalbinin alevlerinden
Usul usul süzülüp semaya karıştığı gün
Bir günün seneidevriyesi

Günlerdir içimde biriken sıkıntı
Sabaha karşı sıfırüç gibi uyuya kaldığım gün
Anlıyorum
Sanki o bahsedilen gün çok yakın
Boşuna üzülüyorum
Boşuna dert tasa çekiyorum
Boşuna kavgalarım
Boşuna kalp kırmalarım

İçimin sıkıntısına rağmen
Son günlerde iyi davranıyorum
Yaşanmışlıkların adına herkese
Sanki çok yakın o gün
Dile kolay
Sekiz yıl geçiyor
Deprem kuşağında sevdaların üzerinden
Sevmelerimiz gibi
Tedbirli ilişkiler
Alınan tedbirler
Ceset torbalarımız
Yiyecek içecek stokları
İlaçlar, çadırlar
Deprem anında yapılacaklar listesi

Her şey hazır
Sağlam binalar dışında

“Orada kimse var mı
Sesimi duyan var mı ”



[ 17.08.2007 – b@ileys17 ]