Meftun oldu da gönlüm zarif anka kuşuna
Bu şiiri yazdım ben cerence duruşuna

Onu hayal ederken şehir efsaneleşir
Gül kurusu akşamda güneş sulara iner
Yüreğimdeki hüznü güvercinler üleşir
Bir nebzecik de olsa kalbimde acı diner.

Gün gelir devran döner havaya bulut ağar
Sevda iklimlerine inceden yağmur yağar

Hasret bestesi çalar camlara vuran yağmur
Ve bir anka kuşunun billûrdan sesi gelir
Parmakları narince gamzesi gülde gurur
Asalet damıtılır füsun tavrında erir.

Kulaklarımda çınlar sesinin hoş ahengi
Ruhumda tazelenir gözlerinin bal rengi

Hayal meyal siması gözlerimde canlanır
ıslanan saçlarına eremez asla elim
Bu hayal tufanında kalbim heyecanlanır
O albeni yumağı aşk yurdunda ecelim.

Efsane çağlarından iner de gelir ana
Onu anlatır zaman her haliyle cihana

Benim aşk iklimimin eşşiz muhayyel gülü
Hatırına düşersem en bahtiyar kulum ben
Gülden ziyade gülsün yaratanın ödülü
Bir selamın gelsin de sil yine can evinden.
Ankara,13.03-2011 İ.K