Seni yârim sayıp ümit bahçeme,
Vuslat ektiğimin farkında mısın?
İsmini dolayıp gönül lehçeme,
Hasret çektiğimin farkında mısın?

Vurdukça özlemin gönül teline,
Dönüşür hislerim sevda yeline.
Kaptırıp kendimi arzu seline,
Sana aktığımın farkında mısın?

Benzemez sensizlik başka bir derde.
Her an yeisteyim, her an kederde.
O gül cemalini gördüğüm yerde,
Boyun büktüğümün farkında mısın?

Çıkarmam aklımdan bir an visâli,
Aşkındır gönlümün bütün hayâli.
Bir fırsat bulunca bülbül misâli,
Diller döktüğümün farkında mısın?

Ayrılığın hüznü kalbe sinerken,
Ağardı saçlarım vaktinden erken.
Her gün güneş ufka sensiz inerken,
Gamla çöktüğümün farkında mısın?

Boğulur düşlerim hüsran gölünde,
Savrulur ümidim hasret külünde.
Ruhumu kavuran hicran çölünde,
Ömrü yaktığımın farkında mısın?

Derler ya sevene ferman kâr etmez,
Gönül yarasına derman kâr etmez.
Uzaktan hâlimi sorman kâr etmez,
Yola baktığımın farkında mısın?


Veli BOSTANCI