Sıradan bir gündü, güneşli açık,
Menekşeler renk, renk çiçek vermişti,
Kuş sesleri kulaklarla barışık,
Ham meyveler çok önceden değmişti,
Göklere uzanan yüce ağaçlar,
Bulutlarla şen bir sohbet başlattı,
Suya hasret o upuzun kıraçlar,
Yağmurlarla raks ederek anlaştı,
Sen doğdun.


Aylar, mevsimler, yıllar geçti,
İpek saçlar omuzlara ulaştı,
İri gözler tazelendi renk seçti,
Kış bahara, yaz hazana bulaştı,
Lezzet sınavına girdi meyveler,
Gönül bahçesinde, iyi kötü savaştı,
Güçleri yetmedi, berabere kaldılar,
Okul günleri bitti, itibar kazandılar,
İş hayatı başlarken, lokmaların yanında,
Soğanı terk ederek, taze et haşladılar,
Bir tesadüf sonucu, karşılaştılar,
Güneşe inat geceyi sevip aya yanaştılar,
Nasıl oldu bilinmez, lakin anlaştılar,
Bir amaç uğrunda kaynaştılar,
Ben doğdum.


Bulanık sularda, balık avladılar,
Gözleri yaş doldu kimi gün,
Elleri aradı, ayakları yöneldi,
Kıskanç köpekler, uzaktan havladılar,
Yürekleri daha hızlı çarpmaya başladı,
Gönülleri bütün kapılarını açtı,
El ele vererek yaşadılar,
O DOĞDU.


Herkesin doğum günü,
O’nun DOĞDUĞU GÜN, oldu.

Rafet Haznedar