Önce karanlığı aydın eden bir güneş gördü
Tutuldu, bağlandı ona
Sevdi, sevildi de…


Ah, Ceylan,
Mor dağlar ağıt duyulmaya gebe
Tutamadığın ışıklar senin değildir


Tenhalarda buluştular
Buluştukça birbirine nehirler gibi aktılar
Düz ovalarına
Zamana karşı her mekân yatak;
İki ten acımasız ve müthiş teklik oldular
Acımasız güzellik başlarını döndürmüştü
Kara sevda yazıldı künyeliklerine
Ölümüne ant içtiler
Beraber bir ömre...

Ah, Ceylan...
Varamadığın yollar senin değildir
Bildiğim bir şarkı var "Giden geri gelmiyor"


Celatlar üşüştüler
Babalıkların başlarına
Başlarına çaldılar kara belayı…

_Namus elden gidiyor. Dediydi

Kıyamettenler koptu, hınca hınç bir telaş
Eller pusatlandı
Bıçaklar kınından sıyrıldı…
Toplandı alelacele Töre birliği
Kara yaslı bir ferman yazıldı

“Karar ölüm” dediler

"Nerde nerede olursa bulunup
Temizlenecektir bu kir, passak!"


Ah, Ceylan...
Güneş doğsa koparmaz karanlığı
Dağlarda hercailer açar.

Ceylan ile Memo dağlara,
Açmazlıklara yol aldılar
Ölüm kokusu barut kokusuna karışmıştı
Bir de Ceylan Hamileydi!
Töre egemenliğine karşı duran analığı tadacaktı
Dağların himayesinde ağır ve rüyasızdılar

Karnındaki çocuğu nerdeyse unutmuştu
Korkunun, dehşetin sunduğu depremden


Onlar, onlarca aç kutların izleğinde
Son dualarını ediyorlardı.
Mutluluklarına ölüm gölgesi sinmişti


Ah, Ceylan...
Bu yaşanılası bir hal değil
Merhametsiz dikenler üstündeyim
Bu ahvaller rivayet olunur...


…

Ansız bir mermi sağanağında
İki can…
İki ayrı yerde alkanlara bulandı!
Son nefeslerinde
Doğacak bebelerine isim düşündüler
"Yıldız... Yıldız, cansız bebe!
Tam o sırada iki yıldız birden kaydı
Uzun uzun, yanıp söne kayboldular
Gözerimin sonsuzluğunda…

Bir ağıt duyarım ötelerde
Bir anne yüreğini parçalıyor
“Benim ciğer pareme dokunmayın” diyor

Ceylan hala iki canlı can çekişiyordu
Kan dolusu ağzıyla bir ağıt tutu:

“Doğma bebeğim, doğma
Seni de bir keklik gibi avlarlar
Doğma Yıldızım, doğma
Seni de bir gedikte boğacaklar
Doğma yetimim, doğma
Seni de söndürecekler karanlık bir gök altında
Doğarsan, bu hayatı dar ederler”

Ve gelinliksiz göçtü!
Ceylan…

_Ceylo öldü, namus temizlendi!
Nidalarla zaferini kutsadılar
Öldürürken
Gülümseyenlerden oldular.

Kim daha temiz, kim daha elleri kanlı?

2011@ H.R