Bu sabah çok zor uyandım, göz kapaklarımda ki ağırlıktan

Kırgınım, belkide hayata, belkide kendime, belkide...

Bahçeden koparılmış bir gül gibiyim

İçi su dolu bir bardağa bırakılmış

Suyun oksijeni bitmişte,

Dökülmeye yüz tutmuş yapraklarım

Kendimi acılarla boğmamak için mi, bu filozofluğum ?

Azcık dalı versem,hüzünün pençesinde can çekişiyor ruhum

Hele birde o şarkılar olunca...

Bugün yine hiç keyfim yok

İçim öyle buruk ki,yine yanlızlığın serbiltisi ıslatıyor tenimi

Özlemini duyduğum tüm özlemleri vurmak istiyorum.

Şu kalbi yerinden sökmek

Gücümün yettiğince ,kendimi ,tüm duygulardan ,enemek istiyordum.

Hep ağlayan olmaktan, bitap düştü sol yanım.

Sevilmeye sevmeye nede muhtaç yüreğim

Gel gör ki olmuyor tarifi mümkün değil

Aşka olan kırgınlığımın,

Ağlamak istiyorum,hemen şimdi burada

Yoruldum artık yapmacık gülüşlerimden

Şimdi çıkmazlarda,kapana kıstırılmış kuş gibiyim

Çırpınışlarımın son demine geldim



Ve ben ,çok yoruldum ,bitap düştü sol yanım.