11
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1773
Okunma
Ben şair olamam.
Yalnız kalmaktan korkarım çünkü.
Karanlık sokakta bir başıma yürüyemem.
Uzaktan bakamam insanlara.
Derin acılarım da yok hem benim.
Sürdürdüğüm bu hayatta
Anlık yaşıyorum her şeyi.
Tebessüm bir anlık,
Izdırap bir anlık...
Geceleri tükenip gitmeyen acılarım
Yoktur mesela
Olsa olsa,
Elinden şekeri alınmış
Şımarık kız çocuğu gibi ağlarım.
Ben şair olamam.
Mutlu yuvamda sevdiğim adamla
Yaşamak isterim çünkü.
Hoş vakitler hayal ederim
Ayrılıklar olmadan.
Acılar,azaplar yaşayamam.
Yazamam!
Bırakırım ben bu işi.
Atarım kalemi.
Ben şair olamam!...
Meliha Buldan 7 Temmuz 2007
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz