dışardaki yağan yağmur,
vururken inadına her damlasında pencereme.
odamdaki sensizlik sıkışıp kalıyor,
üşüyen ellerimde.
haykırıyor yüzüme,
hissetmek için sıcaklığını,
koyuyorum yüreğimin üzerine.
beyaz gelinlikler içinde oluyorsun,
mavi düşlerimde,
hak etmedi bunları,
siyaha dönen yüreğim.
özlemi yaşamaktı birlikte,
renk renk dört mevsimi .
bu satırları sana,
kırk mumluk ampül altında
yokluğunun,yalnızlığımın,
volkanlarıyla alt üst olmuş,
duygularımla yazıyorum,
soğuk...
yağmurlu bir izmir akşamında,
saatin bilmem kaçında.
sence bu kadar kolaymı,
unutmak...
çıkartıp atmak içinden
olmuyor be güzelim,
vebali çoktur...
üzüm karası gözlerinin unutulmasının,
her içtiğim cıgaranın dumanıyla doluyorken ciğerlerime,
aldığım her nefeste düğümlenip kalıyorken boğazımda,
nasıl bir kalemde silip atarım,
nasıl hiçe sayarım yaşananları.
unutamam unutsanda,
damarlarımdasın...
yüreğime pompalanan kan gibi.

HYüseyin Sırrı TALAY
01.01.2011