Ufaklık!
Senin adın ne?
Ne de güzel duruyor o çiller yüzünde.
Güle utanmak yakışıyor.
Sana da gülmek.
Neden titriyorsun?
Üşüyor musun bu yaz gününde.
Sevgi örtmedi mi üstünü.
Duygu okşamadı mı yüzünü.
Yalnızlık almadı mı hüznünü.
Nereden gelirsin nereye gidersin.
Ufacık bedeninde neleri gezdirirsin.
Acılar sarmış her yanını.
İstersen vereyim sana en güzel anımı.
Bu çileler sana bir beden büyük.
Senin elinde şu an baba eli,
Yüreğinde sevgi seli,
Olmalı.
Ama sen nesin şimdi,
Yılların çabuk yetiştirdiği,
Çile hamalı.
Durma kapı önünde,
Gir içeri.
Bırak dışarıda acıyı kederi.
Uzatalım sana biçilmiş.
Çocukluk elbisesini.
Uzun olsun biraz daha çocuk kal.
Ufaklık!
Bu şehirde kaybolursun.
Kaldırımlar tehlikeli ve kalabalık,
Biz sizlere toplum olarak sahip çıkamadık.
Bizleri affet.
Sen şimdi güzel güzel büyü de,
Bize koruyup kollamayı,
Çevresine duyarlı olmayı öğret.
Ne olur ufaklık.
Bunları yaşanmamış farz et.
Bizi affet…
27.01.2011
ORHAN OYANIK
ÇAN