Köyde bir kız çocuğu daha on üç’tü yaşı
Bir gence gönül verdi dönerdi aşktan başı

O küçücük yüreği bambaşka atıyordu
Çünkü artık içinde bir aslan yatıyordu

Ve bir gün buluştular bir pınarın başında
Oğlan da küçük daha, o da onbeş yaşında

Kız utana sıkıla tuttu gencin elini
Tek arzusu olmaktı sevdiğinin gelini

Onlar öyle gezerken köylünün biri gördü
O andan itibaren kader ağını ördü

Boşaydı aşıkların saklanma çabaları
Bir iki saat sonra duymuştu Babaları

Kirlenmişti kız artık, öyle diyordu töre
Bunu kan temizlerdi geleneklere göre

Oysa ki sevdiğini hiç öpmemişti bile
Yasaktı konuşması, getiremedi dile

Bir odaya kitlendi, kız, ip,silah ve zehir
Ağladı saatlerce gözyaşı oldu nehir

Zehiri tercih etti bitirene dek içti
Hiç olmayan suçuna cezayı böyle biçti

Ve uyudu sessizce göremedi yarını
Böylece temizledi kirlenmemiş ar’ını

Sabah gün ışıyınca Jandarma çağırıldı
Timsah gözyaşlarıyla ağlayıp bağırıldı

Hiç kimse uğraşmadı en kolay yol seçildi
İntihar etti diye kayıtlara geçildi

Masum bir kız çocuğu, topraklar aldı onu
Böyle mi olmalıydı temiz bir aşkın sonu?