14
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1633
Okunma

Dün Hayatımın Gülen Yüzü ile beraber masumiyetin gözyaşlarını bir an için dahi olsa dindirmeye çalıştık...
Hayatımızda ilk kez anne-baba hitabını duyduk...
Kimsesizlere ithaf olsun şiir ve bu huzur dolu günün mimarı Serin’ime sonsuz teşekkürler...
seni seviyorum...
Daracık sokağa sıkışmış
Karanlık gölgelerde
Işık vermiyor bakışları çocukların
Sesler yorgun
Kaldırımsız yollara düşmüş
Kanıyor gülceler
Anne okşayışına hasret
Nasıl da teslim edilmiş
başları rüzgara
Ağlıyor masumiyet
Boyun bükmüş
Çürüyor umutlar
Saklı düşlerin sessizliğinde
Haykırın çocuklar
Haykırın en gür sesinizle
Güneş değmeli artık üşüyen teninize...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.