14
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1461
Okunma

Her zaman mutluluk okunuyordu yüzünde
Bir genç kız daha yeni çiçeği burnunda
Yaşıyordu kırık dökük bir gecekonduda
İçi dışı bir tozpembe hayaller içinde
Bir gün hayallerinin yıkılacağını o da bilse
Büyümekten vazgeçer belki dönerdi çocukluğuna
Yaprakların dökülüşüyle darılma hiç hayata
Yaşadığın yer gibi umutların da dönmesin viraneye
Dolsun bütün sevinçler kapkara gözlerine
Güneşin sıcaklığı vursun o güzelim yüreğine
Baharların pırıltısıyla yeşersin sevgiler kalbinde
Mutluluğun izleri yayılsın gencecik yüzüne
NİHAL 19.01.2011