Şair tanırım sırt üstü yazar dizelerini
İki büklüm harfleri açar gönül merdanesi ile
Olmadı bir daha sırlar birazda duygusunu serpiştirerek
Kabullenmez fazlasını kusturur kelime yığınlarını ortalığa


Şair tanırım tescili yamacıdır
Oradan tutturur buradan yutturur
Korkusu iğne görevi gören kalemle
Okşar başını noktanın virgülün
Bunu ben yazdım ey cemaat
Hakkınızı helal etiniz mi?

Şair tanırım saz eşlik eder kendine
Oysa baygın yatar ruhun örselediği duyguların teli
Çalar ama ne çalar
Her kıbleyi bilen Müslüman olsa
Cennet bu dünyada olmaz mıydı?
Şairlere huri melek denilirdi


Şair tanırım iki kadehte ilhamı dize getirir
Ayılınca hatırlamaz yazdıklarını
Ne zor şeydir şiir yazmak be mirim
Ama şairim demek kolaylaştı söz hırsızlarının yüzünden

Şair tanırım ışıl, ışıl gözleri
Onlar göre en güzel şiirler yazılmıştır
Bizse köklerini kazıyoruz gönül toprağından
Ne gelirse kısmetimize
Belki tutar göl maya hikâyesi gibi

Şair tanırım halk dilinde yedi aylık
Yarım akılı elinde tahta kaşık
Birde bestekâr oluvermiş
Ödüller sıralanır boş gazoz kapakları ile
Ünlendi adı geçmediği edebiyat tarihinden
Yazıyor, yazıyor günü eksik hocalar
Hayat hikâyelerini bir türlü rafları görmedi kitaplarını

Şair tanırım bazlama ekmeği gibi
Az tuzu fazla kaçmış diş kesmiyor
Kırılsa da altın dişim
Yok, anlatamam lazım herkes hadini bilmeli
Şair iskeleti doğuştan çatılmıştır
Sanal şairler kirletti şiirin doğasını
Kırın kalemleri
Kalemde kalmadı ya bilgisayar yazıyor şiirlerini
Kafaların kırsınlar bari