Hadi başlıyoruz tangoya, sol bir ulve ve ıkı ve üç saat akışının, hayat akışının tam tersine...

Önce tebrikleri duyuyoruz, meledosını hissettriyor şiir, kulakları bir meltem yeli gibi yalayıp geçiyor akustığı... Ritimler uyumlu, tekrar sağ sol, " Mon souhait ne se réalisera pas/Mais je te veux toujours. S'il se réalise/ Şiirin kurgusu guzel, adımlar seckın ve kendinden küçük tane tane atılmış. Bir kelime çekseniz, sanki bütün buyu bozulacak...

Duygusu yuksek, kalıtelı ve yıllanmışlık tadı, sizi şiirden bir yudum almaya sevk edıyor. V e boğazına inen yudumun bıraktığı tat, sizi tekrar tekrar şiirden yudum almaya sevk edıyor.

Şiirdeki semiyotık seckiler, öyle parlak öyle ipeksi kumaşlar gibi seçilmiş ve ona öyle narin ellerle işlenmiş ki; şiiri okuyanın şiire düşen yıldızlarının ışığından gözleri kamaşıyor adeta. Ve okudukça o huzmeler size sanki galakside bir yolculuğa çıkmış hissi uyandırıyor.

Siz o galaksinin ışıltısından zihniniz kamaşa dursun. Şiirin bitimine yakın, çektiğinizde derin bir ah kendinize geliyorsunuz. Aslında sizin galaksi sandığınız yerin, şairin becerisiyle, bize açtığı dördüncü boyutun kapıları olduğunu anlıyorsunuz. Akustik hayalin bize olan yansıması…

Şimdilik tangoya nokta koyma zamanı… Bir dahaki müziğe kadar…

Emeğinize sağlık, yeni kelimelerde buluşmak dileğiyle…