İşte böyle...!
Bazen bir melodi, bin yara sarar.
Olsun...sarsın,şöyle veya böyle...
Her yara da , her müzikle sarılmaz ki,
Kalpler var. Kırk okka çeliktir.
Balyozla dahi kırılmaz ki,
Bazen bir söz , bir harf...
Kırmak için yeter de...
Bazen umursamaz ...
Tonla , kinle vursan da ...
Kan kaynatır. cinnet yatarır.
Öyle rahattır , küt , küt atar da...
Kırk bin kırıktan sarılmış kalbim ;
Kırmak için kırk milyon gerek ,
Es fırtına es , insafını da kes,
Katlanır , dayanır , bu yürek.
Erik ağacında dal değilim.
Ağrı gibi, Erciğes gibi, Everest gibi...
Şu zirvede dağlarım ben ;
Tarih içinde kıtalara , çağlara kilitlenmiş,
Sökülmez , kırılmaz ve unutulmaz bağlarım ben...

31 / 12 / 2010

Şükrü ÇAKIR. İzmit /KOCAELİ