2
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1225
Okunma
Yorgun yılların yükü binince;
Omuzlar çekmez, mesken kuytular.
Elinde baston yağmur dinince,
Kahvede basar, tatlı uykular.
Nerde günlere sığmayan işler,
Hiç düşündün mü böyle bir anı?
Hayat içinse kurduğun düşler
Çok tez erittik bunca zamanı.
Ne varsa sanki sona ulaştık!
Çevremiz boşaldı kesildi sesler;
Yalnızlık denen derde bulaştık,
Mum gibi söndü bunca hevesler.
Kapın tıklasa heyecan basar,
İnsandır, sohbet edecek diye!
Kimse yüz vermez yüzünü asar;
“Küçük bir işi düşecek” diye.
Hiç de bilmezdim; yalnızlık zormuş!
Sokaklar dolsa caddeler taşsa,
Esas yalnızlık geceler kormuş.
Ah etmek hakkı bir de muhtaçsa…
Süleyman Üstün ( 1985 Eskişehir )
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz