Ünsiyet tılsımıyla çaya şeker salınır.
En has kelimelerle dostun bunu alınır.
Muhabbete açılır bu mekanda kapılar.
Gönül ile dil ile sohbetlere dalınır.


Kelama paha biçmek söz ustasına hastır.
Hiç gönül incitmemek değişmeyen esastır.
Adap ve erkan ile girilir hep kapıdan.
Haddini bilmek, haya, nezaket tek kıstastır.


Azizim ya da mirim diye başlanır söze.
Nezaketle zarafet aman gelmesin göze.
Kalıba kıyafete pek itibar etme sen.
Sözünden tut arifi ordan yol bul gir öze.


Dinlemesini bilmek söz demekten daha güç.
Sükût ibrişim yumak kabalık dile hörgüç.
Latife latiflerin yakasındaki güldür.
Ne kaba saba konuş ne de hiç dilini sürç.


İtinayla söz söyle temkinli ol az söyle.
Söz gümüş bile olsa deme hiç şöyle böyle.
Aç sohbet bohçasını saç incinin hasını.
Giy edep hırkasını sohbete katıl öyle.
Ankara/08.12.2010