Alınımda yılların kırgın çizgileri vadileşirken
Bilsen vazgeçtiklerimi inanmayacaksın
Kırgın akşamları ilkbahar mevsiminin
Tepelerden akan yıldızlarına inat hayatın
Sinmiş düşlerine hayranlığımı bilmeyeceksin

İşler gergefini geceye sağanak duygular
Perçemlerini yüreğimde bırakır her aşk
Hicranları düşünsem umutlar dal dal kırılır
Vuslatları engelleyen her ilenç kapkaradır
Bıraktım gözlerimi hatıralarına, bilmeyeceksin

Ey sinemde kaynayan köhne şüpheler
Kaç kez doladım boynuna kollarımı
Kaç kez öldürmeye azmettim öfkeyle
Tarihteki her savaş önce gözyaşıdır
Gömdüm kinimi mısralara bilmeyeceksin

(Sensizliğe söylenen bütün mısralar Gülfem
Nefesinden nefesime değen her buğu
Üzerime düşen gölgenden bir sorgudur)

Ey yüreğimde saplı hançer, sinsi yabancı
Kim nakşetti defterime seni, kim yazdı
Seni resmetsem içimde bir yanardağ
Meyilli kangrene, ekli bütün sancıyı
Kaybettim sağlamı sayrıyı bilmeyeceksin

Ne mısralar ördüm, imgeler koynunda
Sen hala dudağımda ürkek bir öpüş
Sen hala yanaklarımda al al bir utanç
Ne son duraklar bitti, ne son mum söndü
Kararttım bütün talihini yarının, bilmeyeceksin

Saçlarında yaban kekiklerine karışmış koku
(Ben en çok belki de bu kokuyu çektim içime )
Gözlerinde bir cinayetten arta kalan korku
Alnında ter, tırnakların kana bulaşmış doku,
Şahitti bütün uzuvların katlime bilmeyeceksin

Şiirler yazdım, türküler söyledim aşka dair
Mukaddes bir sancı bildim çektiklerimi
Sırrını açmadım hem dosta hem düşmanına
Gömdüm içimdedir kabrin bilmeyeceksin

Sinan YILMAZ