23
Yorum
5
Beğeni
4,7
Puan
2799
Okunma


/Gönlümün düştüğü göz,
Şimdi göz göz olmuş gönlümden düşüyor…/
Hayalin parça parça kırıklığından tutup
Ne olduğu belirsiz yalnızlıkları atıyorum sokağa
Gülüşlerimin esirgendiği yer nereyse
Oraya esir ediyorum kendimi…
Kelimelerimin yoksunluğu
Yokluğundandır...
Ki şiir seni yazamıyor…
Bilmiyorsun…
Adımlarıma prangaları yalanlarından
Takıyorum…
Bu şehir İnadıma
Ağız dolusu seni kusuyor
İnadını öfkemi yutuyor
Sesimi tutuyor içine…
Alıkoyulmuş özlemlerimle yalnız kalıyorum öylece
Sen ;
Esirgenmemiş sevgilerin adamı
Kaç sevda biriktirdin öyle içinde
Kirlenmiş ruhunun kollarında namusu
Nil nehrinin koynuna atsan da yıkayamazsın
Na-pak iken gönlün içine kondurduğun aşkları da
Âşıkları da Aşkın saflığına bulayamazsın!
Bense;
Öyle inanmıştım ki sana,
Ömrümün merkezini
Gözlerin yapacak kadar kördüm…
Şimdi adına yazılan şiirler
Hüzne ihbar ediyor adımı…
Çek git gölgesinden gönlümün
Daha fazla karartma gönlünle
Bir ölüye bile yas sürerken en fazla
Bir hafta…
Senin ardından karalar bağlayışım nedendir
Geçmişken üzerinden yalnızlık
Koca bir asır kadar…
Eğer ki bilseydim yılların nasıl geçtiğini
İnan o an oracıkta öylece unuturdum seni...
Şiirimi günün şiiri olmaya layık gören seçki kuruluna yönetime ve gönlümün defterini dürdüğüm bu güzel siteye teşekkür ederim...
Sevgi ,saygı ve şiirle kalın...
5.0
80% (20)
4.0
12% (3)
3.0
8% (2)