Boş vermişim sanıyorsun hayatı
Acıları yırtıp atmışım
Bilmezsin bir ömürde
Kaç gece mutlu yatmışım

Umursamaz diyorsun dertleri
Ayrılıkları unutup gider yoluna
Oysa bilmezsin dudaklarımdaki tebessümlerin isyanını
Hasrete inat
Beklemeye inat
Direnç abidesi gibi dikilip
Gölgesine sakladığını bilemezsin gözyaşlarını

Keşke öyle olsaydım diyorsun belki içinden
Sakın ha düşünme bile bunu
Vahasız çöllerde aranmayı bilmezsin
Kendi yüreğinin ateşinde bir yürek olup
Yanmayı bilmezsin
Beklemeyi bilmezsin
Ağlamayı bilmezsin

Gözlerindeki ışıklar mutlu deme sakın
Nefes alışıma bakıp
Hâlâ umutlu deme
Shakespeare’nin mısralarından çıkma maskelerle
Aynalarda nasıl dolaştığımı bilemezsin
Her gece kaç dağ yardığımı
Bir türlü susuzluğumu gideremediğimi bilemezsin
Aldanma prizmada gördüklerine
Görmediğin ıstırap renklerini yok sayma
Boş ver ben gibi olmayı
Akıllı ol bir tanem
Sen, sen gibi ol