Yüreğime vururken zamanın balyozları
Denizim acılarla toplar yakamozları

Mevsimlerin telinde, bozulur sevdâlarım
Daha bugün ruhumda, büzülür ferdâlarım

Gecelerin dilinden anlamıyor mehtâbım
Durmadan acıları vuruyordu mızrâbım

Zikirler boyun büktü, fikirler üryân kaldı
Şiirimde sadece, inleyen ceylan kaldı

Bestemin kasvetini, götürmez menekşeler
Barikatlar yıkılmış, açılır endişeler

Zifirden gecelerim, yine loşluklar çekti
Eyvahlar aşka geldi, zaman boynunu büktü

Dert üzerine dertler çoğaldı şafaklarda
Rindanlarım yanmıştı, titreyen dudaklarla

Deryâmın üzerinde kara rüzgâr esiyor
Kalpte biriktirdiğim sevdâları kesiyor

Üşüdü takvimlerim, ateşleri sarmıyor
Ruhuma damla damla güneşleri kurmuyor

Yoruldu ayaklarım, bu yerlerde bülbül yok
Yanamıyor talihim, bağlarımda müşkül çok

Sâkilerim bu gece, derdi dertle çözdüler
Ağladılar durmadan, câma zehir döktüler

Neylerimin nefesi, gün geçtikçe bozuldu
Çürütülen gönlüme, hicranlarım kazıldı

Kahroldu Ankalarım, yok oldu kaf dağlarım
Ağlıyor bağbanlarım, soldu sevdâ bağlarım

Nazar değdi hicaza, gülemedi ilkyazda
Ruhumda ateş söndü, hislerim hep ayazda

Rintlerin sofrasını, kanayan gözler sardı
Şimdi güller sefâsız, bülbül hüsrânı kurdu

Şûle bilmez rebâbım, ağlatıyor mehtâbı
Yetim kalan al güller, inletiyor mihrâbı

Şadırvan çeşmesinden sık sık çamur akıyor
Kızaran gözlerime, mahzun mahzun bakıyor

Âyetlerin alevi, tutuşmadı canlarda
Nehirde yüzdüler hep, olmadı ummanlarda

Biçâre fikirlerim, ulaşmıyor yollara
Yeşerttiğim mısralar, uzanmıyor kollara

Şimdi Pervâne mahzun, dönüyor hüzünlerle
Aşk faslına girse de, sönüyor hüzünlerle