3
Yorum
2
Beğeni
4,5
Puan
1862
Okunma
Ne canlar feda kıldık bir mülk-i ârîye,
Âlemin mâline meyl ettirdi o bizi.
Yâr koymaz oldu yanımızda bir zerreye,
Çarh-ı felek destine terk eyledi o bizi.
Çıra misâli yandık gönül nârı elinden,
Aşkın rehine düştük o zorlu yolundan.
Sema’da feryâd eden bülbül dilinden,
Gam kemerini belimize sardı o bizi.
Bu âlem fânîdir, aldanmak cezâdır,
Yalancı sevdâlar başa bin belâdır.
Virâne diyârlar bize hep vefâdır,
Gurbet menziline sordu o bizi.
Bilmem bu gidiş yâre midir yoksa heder,
Gam yemem bir kez gülecekse eğer.
Mecnûn’a mesken olan şol çöl-i keder,
Yokluğun sahrasına sürdü o bizi.
Dinleyin ey dostlar bu gönül nâlesin,
Kendi yazmadı mı alnına bu keder resmin?
Beşerî sazına çekip gam perdesin,
Tel tel vurup can evinden kırdı o bizi.
Fatih Dişbudak
5.0
50% (1)
4.0
50% (1)
Cevap Yaz