Sevdalı bulutlar dolanır,
Kaçkarların üzerinde.
Zamanı kovalar
Tanığı olmak için geçmişin…
Türküsünü söyler sert rüzgarlar,
Mertliğin….

Bir tulum havası yankılanır,
Karlı yamaçlarında.
Nokta ananın gözyaşlarını taşır
Ta Kırım savaşından bu yana!
Yeniden alevlendirir,
Yaşanılan hüznün,
Yüreğindeki sönmeyen ateşini…

Karadeniz’i süzer,
Sarp kayalıklarında uçan
Korkusuz kartallar…
Dursun Kaptanın takası açılır Karadeniz’e,
Alır arkasına Kaçkarların rüzgarlarını,
Pupa yelken yol alır,
Kuva-yı Milliye’ye…
Ve İpsiz Recep’in destanı yankılanır,
Karadeniz’in
İsyan bayrağını açan azgın fırtınalarında…

Dağların öfkesini taşırken,
Yamaçlarından çağlayan sular,
Çağıltısında,
Sandıkçı oğlu Şükrü’nün
Öyküsünü anlatır Karadeniz’e…

Karadeniz önce suskunlaşır!
Sonra
Tulum ve kemençe havalarıyla
Yeniden coşmaya başlar.
Göklere yükselir mor dalgalar,
Kaçkarlara ulaşmak için…

Kaçkarlar,
Karadeniz’e sevdalıdır,
Karadeniz de Kaçkarlara…
Karadenizli,
Hem Kaçkarlara sevdalıdır,
Hem de Karadeniz’e…