ben bir kalemkarim
elime kalem alınca
usanmak bilmeden seni
anlatırım
şiirlerimdeki mısralarının
her sözcük cümbüşünde
yazılarımın paragrafındaki
her harf tanesinde
ayrı bir sen varsın
pencere kenarındaki menekşeye
senden bahseterim
onun kadar narinsin
ve
masum bir aşkın kays"ısın
ben bir deliyim
şehrin caddelerinde senden
bir iz varmışcasına
dolaşır dururum
deli divane gibi
dokunsalar bana
seni sorsalar gözümdeki akan gözyaşları
aşktan yanar
özlemim çoğalır da sana
koşa koşa gelir ruhum
bütünleşir sonra seninle
yarımlar tamlaşınca
ne özlem kalır içimde
ne de sevdamın kırıkları
hepsini ruhum süpürür
kalp konağının
mavi düşler kelebeği
yüreğimdeki yerine konar
yerleşir oraya
bu can son nefesine kadar tahtına
genleşerek kurulur yerine
ben bir kamelkarim
elime kalem alınca
usanmak bilmeden seni
anlatırım
şiirlerimdeki mısralarının
her sözcük cümbüşünde
yazılarımın paragrafındaki
her harf tanesinde ayrı bir sen varsın
ben bir kalemkarım
ve sende
mavi düş kelebiğisin......................


gordin (gülozkan)