kahır yüklü sol yanım
ve yalnızlığımla başbaşa
yürüyorum şehrin sokaklarında
her köşebaşı
bir çıkmaz sokağın başlangıcı
ne yana baksam
hangi yöne gitsem
sonu
çıkmaz sokak

soluk soluğayım
çıplak
ve
yalın ayak

bir nefeslik can taşıyorum
gögüs kafesimde
çıktı çıkacak
ne yana baksam
hangi yöne gitsem
gölgeler tutsak

kelepçelenmiş eller
sıkı sıkıya
ta bileklerinden
ruhlar prangalı
ruhlar tutsak
çaresizlik kol geziyor
şehrin sokaklarında

anadan üryan
umutlar
çırılçıplak
kabadayı edasıyla
sürdürüyor hükmünü
çıkmaz sokak

bir ışık hüzmesi arıyor
gözlerim
avucumdaki son umuda sığınarak

zifiri kör karanlığın
perdesini aralamak istiyor
yırtarcasına
son bir gayretle
biçare ellerim
tek isteğim
son bir hamle ile
son umuda sarılmak
ve
tutunmak
ve
öylece kalmak

havada asılı kalıyor
ellerim
boşluğu yakalayarak
dikiliyor karşıma
kabadayı edasıyla
çıkmaz sokak

çaresizlik kol geziyor
şehrin sokaklarında
ne yana baksam
ne yöne gitsem
çıkmaz sokak

biraz dan
şehrin göyüzünde
fırtına kopacak
yer gök
birbirine karışacak
şehrin üzerine
yağacak
amansız bir
sağanak


10.08.2010
ferhan erdoğan