Üşüyorum, sensizim bu gece.
Hasretin bir kurşun yarası,
öyle sızlamaktadır içimde.
Yokluğunsa ölümün ötesi,
hayatın en acısı.
Efkarım var, bana senden yakın.
Her gece seni sararken bedenime,
umutlarım var, el değmemiş anılarda saklı,
yüreğimin közlerinden saklı.
Seni sevdiğimden midir,
yoksa sensiz kalışımdan mıdır,
bilmiyorum, ama bildiğim bir şey var:
İçim acıyor güzel
Vaktim daralıyor
Can sıkışmış ten içinde
Ecel karşımda gülüyor
İçim acıyor güzel
İçim acıyor
Seni unuttuğumu sanıyordum,
ama değilmiş işte.
Unutmak isteseydim,
elbet vardı kolay bir yanı.
Seni unutabilmek için,
yüreğimi söküp atmam gerek.
Sen öyle bir şeysin, güzel.
Seni özlemediğimi sanma.
Ne kadar uzak olsan da,
bir o kadar da içimdesin.
Ama içim acıyor, güzel.
İçim acıyor güzel
Vaktim daralıyor
Can sıkışmış ten içinde
Ecel karşımda gülüyor
İçim acıyor güzel
İçim acıyor
Sana yüreğimi açmıştım,
bahara doymayan gül misali.
Açmadan dalında kurumak, ne garip.
Sensiz hayatın anlamı yok,
ve kurumuş bir gülün dalına benzer.
Ölümü beklemek gibi
Vaktim ecelimden sanki,
zamanım bahtımdan kötü.
Bir daha gün doğmayacak gibi,
öyle kararmaktadır gözlerim de.
Ama gözlerim kararıyor, güzel.
İçim acıyor güzel
Vaktim daralıyor
Can sıkışmış ten içinde
Ecel karşımda gülüyor
İçim acıyor güzel
İçim acıyor