[Yunus konuşmasına devam ediyor]

,,Ben bir gönül eriyim, lisân üstü insânım’’
,,Bütün lisân-ı nâsı, muhtevi bir lisânım’’

,,Benim dilim arıdır manasız imgelerden’’
,,Halk suhûletle anlar zâhiri simgelerden’’

,,Dil-i avam simgedir, sevmez soyut imgeyi’’
,,Halk elbette istemez Hakk’ı örten gölgeyi’’

,,Dil-i dîn simgedir, temsîldir ve de teşbîhtir
,,Tasvîr-i cennet dahi bağ, bahçeye şibîhtir’’

,,Şiirlerimde kullandığım imgeler azdır’’
,,Yinede onları okumak derin bir hazdır’’

,,Dupduru olmalıdır gönül deryası, şâir!’’
,,O zaman arı olur ağzındaki dil, zâkir!’’

,,Ne güzel söyledin Yunus’’ dedi Şîr Nevâî
,,Kalbi pâk olmayanın sohbeti de hevâî’’

,,Zebân-i torkî şimdi bir küfür lisânıdır’’
,,Bir insân konuştuğu lisânın insânıdır’’

,,İsâbet buyurdun üstâdım’’ dedi Pîr Sultân
,,Küfürle konuşuyor günümüzdeki merdân’’

,,Kelimeler gösterir kişinin ahlâkını’’
,,Âyine gibi yansıtır kalbin amakını’’

Nesin: ,,Para lafzını çok kullanan bir insân’’
,,Ya pula çok tapandır yada kârlı bezirgân’’

Bir bardak su istedi Yunus civân çıraktan
Yudumlayarak içti, desenli bir bardaktan

Yunus: ,,Şiirlerimde var, halkın kelimeleri’’
,,Arapça, Farsça ve Türkçe’dir o nağmeleri’’

,,Edebî şu dilimiz küfürlerden muzdarib’’
,,Dili dilden değil de küfürden arıt! Edîb’’

Soner Çağatay 7.10.2010 / Wuppertal
Kelimeler:
Lisân-ı nâs: İnsanların dili
Suhûletle: Kolaylıkla
Şibîh: Benzer
Hevâî: Boş ve nefsî
Merdân: İnsanlar, erkekler
Amak: Derinlik
Bezirgân: Tüccâr
Edîb: Edebiyatçı