*Kendi Musıkîmiz

Naftalin koksa da bu nağmelerde,
Kumaşı öyle zor dokunuyor ki! ..
Onlar da olmasa şu gönüllerde,
Söyleyin başka ne okunuyor ki? ..

Ah! O şarkıların gözü hep görse,
Gören gözler ince nağmeler örse.
Caz/a değer veren saza da verse,
İçime öyle çok dokunuyor ki...

Bulsakta dinlesek, Itrî’ den bir ses,
Hammâmî Dede’ den güçlü bir nefes.
Es hicaz, es segâh, es ey sabâ es!
Sizle dolmaktan kim sakınıyor ki? ..

Uşşâka nazar kıl, Göksu’ ya gelsin,
Şevki Bey, inan sen ömre bedelsin.
Ey Bimen, ey Hrant, sanma ki elsin! ..
Sizi duymaktan kim çekiniyor ki? ..

Bir baktım aşk ile, vakit sahurdu,
İstanbul, tüm çağlar seninle durdu.
Lâhûti bir salâ, makam mâhurdu,
Ömrünce dinle, kim yakınıyor ki? ..

Haydi şimdi geçsin Mevlevî Âyin!
Beste neymiş görün, iyi dinleyin.
Yalanım var mı hiç, doğru söyleyin?
Gençlik hâlâ neden bakınıyor ki? ..

Ey bu yeni nesil, titreyin toptan!
Kurtulun artık şu ’Batı’ mikroptan.
Çıkarır bu kültür, hepsini cepten,
Bir nesil ne diye tükeniyor ki? ...

Antalya-2009/8

Halil Şakir Taşçıoğlu