Unutmak bir mum ömrü kadar derlerdi,
Kaç mum eridi de,
Senin hasretin erimedi gözlerimden.
İmkansızlıklar tükenirdi avuçlarımızda,
Dokunmakla yaşanırdı anılar,
Kaç asır geçti de dokunamadım tenine…

Yine sensizlik kokan gecenin demindeyim,
Kaç güneş doğdu odamın penceresine.
Kaç mevsim düşler kurdum gelirsin diye,
Zaman ne zaman kaçındadır asrın.
Söyle savurabilirmiyim kalbimden seni ötelere,
Ya da kaç uzaklar alır götürür seni benden,
Kaç asır unutturur sevdanı gönlümden…

Hani unutmak bir mumun ömrü kadardı,
Yüreğime akan sevgini,
Daha kaç muma sığdırmalıyım.
Ve sensizlik girdabında iken ben,
Kaç güneşi akşama erdirmeliyim.
Söyle kaç gece düşlerimi katledeceğim,
Sensizliğin çığlıklarında hunharca…

Gel eyy Can.!!!
Senli mum alevinde geçsin zaman.
Toprağın yağmura susuzluğu misali,
Yangınlarda kaldı bu can.
İnan yangınlarda kaldı bu can…


Şiirime ses ve yorumu ile onur veren değerli üstad, Sayın Erbil Efe Dengel hocama sevgi ve saygılarımı sunarım…


“Senin Uğruna”