Ve gidiş

Neresinden başlasam bu yaşamaya
Ki
Neresinden tutunur bir ölüm yeniden hayata
Selası verileli çok oldu
Namlu kimin elinde kimin sesine set çekti

Neresinden başlasam kaçmaya
Söylenmesi zor
Ellerimde kanı kurumamış çocukluğumun nefesi
Ve
Histeri nöbetlerine emanet bir gelecek

İşte avuçlarımdan sızıyor kana bulanmış mürekkep
Ki
Gece gizlemeli
Bir erkeğin kanlı gözleini

Yağmura emanet şimdi
Sevgilinin
Öpülememiş saç telleri
Catlamış dudaklarında sesim kalmış
Yoksunluğunda Yokluğuna vurulunmuş hayatlar sahnesi

Ve söz
Kalem yazar dururken
Söyleyeni belli değildir
Modern çağların ikincil aşkları

Yollar gidilmez değil
Ve
Gidenler Kalandan daha az sevmiş değil

Şimdi martılara emanet gece mavisinin
Yıldılzarı arası
Şehir hatları seferleri
Ki iskele sessiz son yolcuyu uğurlayan kim

İşte gidiyorum
Dedimya neresinden başlasam yaşamak adına
Adımlarımın sıklığında
Ve nefesimin alabildiğine
Ağladığımda
Gece gizlemeli bir erkeğin kan revan gözlerini

Şimdi hiçkimseye emanet
Var olmamışlıklarım
Sevmemişliklerim
Yaktığım gemilerim
Külümde kor ettiğim fesleğenlerim
Açmamış güllerim
Ve şehrim uçu yanmış mektuplar gibi
Gidiyorum işte dönülmemiş hasretler kalsın sinemde
Susuyorum işte gırtlağımdan süzülsün kurumamış kanım
Ve
Bittim işte
Şimdi doğmaz olsun balçık kokan şehir güneşi
Şimdi ölü doğsun vuslatın isimsiz yetimleri
Ki öksüz kalsın
Leyla ve mecnun adına söylenen bestelerin sesleri

İşte susuyorum

BU SON ŞİİRİMDİR HEPİNİZE SEHERYELİ NAMINA ELVEDA DERİM
YAŞAMAKTAN
ASLA
VAZGEÇMEYİN