Benim ölümüm

benim ölümüm
sessizliğin ortasında yanlız olmalıyız...
ben ve ben
gökyüzünün altında toprağın kucağında..
benle ,ben
dalgaların şarkısını duymalıyım kulaklarımda..
ve kocaman bir çınar ağacı olmalı baş ucumda
kucaklamaya hazır ...koruyucu..
tıpkı babam gibi
gözümü kapatmalıyım doğayı duymak için
toprağıysa istemiyorum göz kapaklarımda
ellerimde hissetmeliyim toprağı
avuçlarım toprak dolu olmalı
tutmalıyım sımsıkı kendi toprağımı
bırakın bedenim toprağın üzerinde değişsin
sonbaharda yaprakların üzerime düşüşünü hissetmeliyim
dalgalar azdığında ..yüzüme değmeli deniz suyu
belkide tatmalıyım ..dilimle o tuzu
ay her gece üzerimde olmalı
ışıltılı bir masal tadında ...parlamalı yıldızlar
başucumda koca çınar
ellerimde toprak
gözlerimde yıldızlar
bundan ala yaşammı var
özlem ermiş